Yükleniyor...

Kategori :     Başlık :
Şiir Köşesi / Kategoriler / İstanbul Şiirleri
İSTANBUL... (Kardeşime)
Hasta ve yastayım İstanbul
Yüzüm gülmüyor
Gülen gözlerle bakamıyorum sana
Gözlerim hep yaşlı
Gözlerim puslu…
 
Yoruldum…
Yordun artık beni
Nefes alamıyorum
Sanki binalar üstüme üstüme geliyor
Bu koca şehirde
Bir ben mi acı çekicem
 
Neden gülemiyorum
Yüz kaslarım gevşerken
Güldüğümü sanma sakın
Kalbim…
Kalbim kan ağlarken
Nasıl düşünürsün güldüğümü
 
Hasta ve yastayım İstanbul
Ama çaresizliğimi, göz yaşlarımı
Kimse görmeyecek, kimse bilmeyecek
Bu yas ben nefes alıp verdikçe
Ben yaşadıkça devam edecek
 
Dünya dönmeye devam ettikçe
Toprağında insanlar yürüdükçe
Daha kimlerin acısını göreceksin
Kimlerin yasını tutacaksın
Şair Adı : Misafir
Eklenme Tarihi : 25.12.2007 21:47
Bu şiir 271 kişi tarafından okundu.
Şiir Oylama
Bu şiir daha önce 0 kişi tarafından oylanmıştır. Oy derecesi : % 0
Bu Şiire Yapılan Yorumlar
  • (13.01.2008 03:48)
    köylü kızı bende seni tebrik ediyorum bu şiirin dolayısıyla hem de güzel tema ve dokunmatik olmuş bu gurbette yaşayan insanlara tam yakışmış gönül isterki insanlar köyünde hayatını idame ettirsin ama nerde hımm belki de emeklilikte.
  • (10.01.2008 23:10)
    leyla bir teşekürde benden gerçekten şiirlerin çok güzel devamında başarılar
  • (26.12.2007 10:03)
    LELLA SENİ TEBRİK EDİYORUM ŞİİRİN ÇOK GÜZEL VE SİTEYE ALAKA GÖSTERDİPİN İÇİN SANA TEŞEKKÜR EDİYORUM
Bu Şiire Yorum Yapın
Misafir :